مهربانی تـــو

مهربانی تـــو 

سرپناهی است تا پرندگان ...


 پاییز را

از زمستان این كوچه بگذراند  ...

 


محمدرضا عبدالملکیان

 

تاریخ ارسال : سه شنبه 31 شهریور 1394 21:13
راستی چرا ... ؟

تو چه ساده ای و من ، چه سخت

تو پرنده ای و من ، درخت

 

آسمان 

همیشه مال توست

ابر ، زیر بال توست !

 

من ، ولی همیشه گیر كرده ام

تو به موقع می رسی و من ،

سالهاست دیر كرده ام ...

 

خوش به حال تو كه می پری !


راستی چرا

دوست قدیمی ات ؛

درخت را

            با خودت نمی بری ؟

 

 

عرفان نظر آهاری

 

 

تاریخ ارسال : سه شنبه 6 مرداد 1394 21:05
تـــو را بیشتر از پرهایم دوست دارم

آنقدر دعا کردم تا پرنده شدم

 

اما حالا که

این همه راه را

            به سوی تو پر زده ام ...

 

تو قیچی به دست

            در پرچین نشسته ای

 

غافل از اینکه من

تـــو را بیشتر از پرهایم دوست دارم 

 

 

عادل دانتیسم

تاریخ ارسال : دوشنبه 5 مرداد 1394 21:25
پرنده ای که ...

در اندوه من

شادی رها شدن پرنده ای ست

                        كه به او ، دل بسته بودم ...

 


علیرضا روشن


تاریخ ارسال : شنبه 19 اردیبهشت 1394 20:43
من دوستت دارم اما ...

تـــو

تمام پرنده ها بودی

اگر صدایت می زدم ؛

آسمان از پرواز خالی می شد

شاخه ها از رفت و آمد

شهر از خال خالی های سیاه روی روسری اش


اگر صدایت می زدم

تنهایی می رفت

            در حنجره ی باغچه بپیچد  ...


من دوستت دارم

            اما رهایت می کنم ...

 

 

فرناز خان احمدی

تاریخ ارسال : شنبه 12 اردیبهشت 1394 00:00
کم حوصله ام ...

کم حوصله ام

مثل گلی ، اول پاییز

قصری که مقارن شده با حمله ی چنگیز

 

بر شاخه ی تنهایی من ،

چند پرنده ...

دلگرم به ذکر غزلی رشک برانگیز

 

من شاید

دیواره ی یک غار قدیمی

 

آزرده ام از آدم ها

            مثل تو ، من نیز ...

 

از لای لبم ،

 سر زده یک شاخه ی گیلاس

            از لاله ی گوش ات غزلی تازه بیاویز !

 

 

 

علیرضا بدیع 

 

تاریخ ارسال : پنجشنبه 9 بهمن 1393 12:00
تو که رفتی

تـــو ...

که رفتی ، پرنده ها

            با هیاهو به کنار من آمدند  !

 

اما

نیمی از

     قلب من 

             مـــرده  بود  ...

 

 

احمدرضا احمدی

تاریخ ارسال : سه شنبه 23 دی 1393 18:06
کل صفحات :4
1
2
3
4