جایی برای شعر ...
شعری برای تـــو ...
 
آخرین مطالب
 
پیوندهای روزانه
کلمه‌ی شیرین

از میان جمله‌ی آدم‌ها بیرونت کشیدم

 

تـــو

 یک کلمه‌ی شیرین بودی

 

کلمه‌ی عشق نه

عشق تلخ است

 

کلمه‌ی دوستی نه ، شوق نه

دوستی گس است و شوق شور

 

تـــو

مثل کلمه‌ی خیال

  مثل کلمه‌ی خواب شیرین بودی

 

از میان جمله‌ی آدم‌ها بیرونت آوردم

      آوردم چون کلمه‌ای عزیز در پرانتز آغوش ام


مثل کلمه‌ی خواب

    پریدی و رفتی میان جمله‌ی آدم‌ها



شهاب مقربین 



غم دوست داشتن تـــو


مرا گفتند : چرا خود را

             به زنجیر یک عشق کشیدی 

آخر آنها چه میدانند

 غم دوست داشتن تـــو

                    چقدر شیرین است 

دوست داشتنی که

غمش از هزاران عشق شیرین تر

            و دوری اش از هزاران زهر تلخ تر است ...

 

  سایه . ب



لب های شیرین تـــو

هربار که

 تصمیم به پرهیز گرفته ام ؛

 

دستی مرا

 به لب های شیرین تـــو

                        زنجیر کرده است

 

من می ترسم

            از سرطانی که

                         در بوسیدن توست

 

 

 

کامران فریدی

 



خوش آنکه هستی من بر باد رفته باشد


خوش آنکه هستی من بر باد رفته باشد

سرتا به پای خویشم از یاد رفته باشد

 

ای دوست با من زار ، میکن هر آنچه خواهی

سهلست بر اسیری بیداد رفته باشد

 

گر در هوای وصلت صد خرمن وجودم

بر باد رفته باشد بر باد رفته باشد

 

وقت رحیل خواهم آن سو بود نگاهم

تا جان به نزد جانان دلشاد رفته باشد

 

گر بیستون صبرم هجران زپا درآورد

بادا بقای شیرین فرهاد رفته باشد

 

گردون بسی غمم ریخت برسر ولیک حاشا

از من بسوی گردون فریاد رفته باشد

 

در راه عشق باید پا را ثبات باشد

سر گو درین بیابان بر باد رفته باشد

 

در وادی محبت مجنون اسیر لیلیست

هر چند از دو عالم آزاد رفته باشد

 

شوخی به یک کرشمه صد مرغ دل کند صید

تا چشم برهم آید صیاد رفته باشد

 

ماهی به هر نگاهی بسمل کند سپاهی

تا دیده می گشایند جلاد رفته باشد

 

با کس بدی که کردی در خاطرت نگهدار

ور نیکی است بگذار از یاد رفته باشد

 

ای فیض در غم یار تن را خراب میدار

تا جان به نزد جانان آباد رفته باشد

 

 

فیض کاشانی



شاعر : فیض کاشانی ,
دل داده ام بر باد


دل داده ام بر باد ؛ بر هرچه بـــاداباد

مجنون تراز لیلی ، شیرین تراز فرهــاد


ای عشق از آتــش اصل و نسب داری

از تـــیره دودی ، ازدودمـــــان بـــــاد


آب از تو طوفان شد ، خاك از تو خاكستر

از بــوی تو آتـش ، در جان بـاد افتـــاد


هر قصر بی شیرین ، چون بیستون ویران

هر كوه بی فرهاد ، كاهی به دست بـاد 


هفتـــاد پشت ما از نســــل غــم بــودند

ارث پــدر مـا را ؛ انــدوه مـــادر زاد 


از خـاك ما در باد ، بـوی تـو می آیــــد

تنها تو می مانی ، ما می رویم از یـــاد

 



قیصر امین پور





 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic