میلاد تـــو

جهان برای من

             با میلاد تـــو آغاز شده

 

و برگهای تقویم

تنها دیوارهایی فرضی است

            که فاصله را یادآوری می کنند


تا باور کنیم بی آغوش
،

            عشق افسانه ای بیش نیست

 

اما حالا که 

دوباره میلاد توست ،

          بیا با هم دیوانگی کنیم

 

مثلاً من ماه را جای تو می بوسم

و تو با قاصدکی برای چشمانم لبخند بفرست

            بعد با هم به ریش تقویم و دیوارهایش می خندیم

 

تنها خدا می داند

هر بار که می خندی

            دیوارها ، کابوس آوار می بینند ...

 

 

گیلدا ایازی

 

تاریخ ارسال : یکشنبه 15 آذر 1394 19:13
نفسی به عشق ...

تنهایی ات را بیاور

            همه دلتنگی هایت

 

شانه ای هست

            اینجا برای آسودن

 

خیال محالی نیست

باور کن ...

 

توی چشم هام

آزردگی هایت را به آب بده ،

                        بعد هوایی تازه کن ...

 

شاید با هم نفسی به عشق بگذرانیم

 

 

گیلدا ایازی

تاریخ ارسال : دوشنبه 4 آبان 1394 18:57
قانون عجیبی دارد عشق

می دانی و نمی گویم

            نمی گویی و نمی دانم

 

به لبانت چشم می دوزم ،

            جز سکوت چیزی نمی خوانم

 

تمام من فریاد می کشد با هم

                         لعنتی ! دوستت می دارم

 

همه تو آوار می شود در من

             من به تنهایی عادت دارم !

 

قانون عجیبی دارد عشق ؛

             می خواهی و نمی رسی هرگز

 

نگاهم که می کنی ...

 می بینم عشق خاکستری است نه قرمز !

 

 

 

گیلدا ایازی

تاریخ ارسال : سه شنبه 26 اسفند 1393 17:47
رفتی ...

رفتی ...

درست زمانی که

 دوست داشتن ات را اعتراف کردم

 

و هنوز مانده ام

چرا همه معشوقه ها می روند ؟

 

به راهی ...

به امید کسی که ...

          شاید قرار نیست اصلا باشد .

 

 

گیلدا ایازی

تاریخ ارسال : سه شنبه 7 بهمن 1393 17:00
خوشبختی

روز خلقتم

خدا شوخی اش گرفت

            و تمامی خوشبختی مرا

                        در اقیانوسی انداخت ...

و حالا سالهاست

           چون ماهیگیری پیر

               در جستجوی خوشبختی

                                   تور به آب می اندازم

غافل از اینكه

       سالهاست امواج

               آن را به ساحل تو رسانده اند

و تو هر غروب در ساحل

            به ماهیگیران پیر مینگری

 

و با خود فكر میكنی

            آنها چقدر خوشبختند

 


گیلدا ایازی


تاریخ ارسال : سه شنبه 13 خرداد 1393 19:32
قاصدک ها شانه خالی کرده اند

قاصدک ها

 شانه خالی کرده اند

دوستت دارم ها 

            توی دلم حیران مانده اند

شاید هم ،

راه خانه ات از حافظه باد پاک شده !

هرچه هست

کوهها هنوز مثل کوه ایستاده اند

                        زمین هم همچنان گرد است

آب هم از آب تکان نخورده

            فقط انگار کسی عشق را

                           از تمام قصه ها پاک کرده !



گیلدا ایازی


تاریخ ارسال : سه شنبه 26 آذر 1392 20:53
دوستم نداری

فكر میكردم 

دوستت كه داشته باشم

            گره كور زندگی شل میشود

خوشبختی سرش به سنگ میخورد

بهشت را میگذارد برای خدایی 

                        كه عشق را تبعید كرد

                                                و برمیگردد

میخواستم

با هر چرخ این زمین گرد

هی ببوسمت

             ببوسمت

                        ببوسمت

 

میخواستم بخوانم چرخ چرخ عباسی ...

و خوشبختی

       مرا بندازد توی آغوشت

                         اما نشد كه نشد كه نشد

 

حالا هر لحظه

     گره دو دست از درون

               روی گردنم فشرده تر میشود

و نبضم

كندتر و

کـندتــر  و 

            كـــنـــد تــــر و

                        كـــــــــــنــــــــد  ...

واقعیت دارد

            دوستم نداری

و دیگر نه زمین

            نه خوشبختی

                        نه حتی خدا

                                    هیچ كس نمیتواند

                                                دست مرگ را از گلویم بردارد

 

گیلدا ایازی


تاریخ ارسال : شنبه 19 مرداد 1392 23:57
کل صفحات :2
1
2