بــی شــــکـــــ . . .
جهان را به عـشـق کسی آفریده اند
چون من که آفریده ام از عشق
جهـــانی بـــرای تـــــو . . .

حسین پناهی


علی
 
 
شنبه 23 خرداد 1394
22:11

همه چیز

از جایی شروع شد که

                    گفتی دوستم داری

 

گاهی

 برای یک عمر بلاتکلیفی ،

                         بهانه ای کافیست !!!

 

 

لیلا کردبچه





سه شنبه 5 اسفند 1393
00:00

سالها رو به قبله بودم


و می گفتم دیگر ...

هیچکس از من عاشقانه ای نخواهد شنید .

 

آمدی

  رد شدی

      بند دلم پاره شد

 

کاش می فهمیدی

چه لذتی دارد پاره شدن

                        طناب یک اعدامی !

 

 

لیلا کردبچه

 

 





پنجشنبه 2 بهمن 1393
16:16

انگشتت را

هرجای نقشه خواستی ، بگذار

 

فرقی نمی کند ...

 

تنهایی من

عمیق ترین جای جهان است

 

و انگشتان تو هیچ وقت

            به عمق فاجعه پی نخواهند برد ...

 

 

لیلا كردبچه

 





یکشنبه 18 اسفند 1392
20:32

برای درخت‌‌های کنار جاده فرقی ندارد ،

            کسی که در سفر است ، می‌رود ، یا می‌آید !

 

برای من اما فرق زیادی دارند ،

درختان مسیری که از تو دورم می‌کند


                       
و درختان مسیری که به تو نزدیکم
 ...

 

 

لیلا کردبچه

 






شنبه 26 بهمن 1392
19:40

آلبومی قدیمی ام ،

            در زیرزمین خانه ای کلنگی

                        که واحدهایش را پیش فروش کرده اند

 

در انتظار دستی جامانده

در اعماق که شاید آجرها نمی گذارند

                                    خاطره ای فروریخته را ورق بزند

 

نجاتم بده

در من هنوز لبخندی هست

            که می تواند چیزی یادت بیاورد ...

 

 

 لیلا کردبچه

 





برچسب‌ها : لبخند |
سه شنبه 4 تیر 1392
16:40

 

هزار سال پیش از آنکه

        جاده را رفتن آموخته باشند     

                                    دلتنگِ تو بودم ،

 

انگار

هزار سال منتظر بودم

بیایی پشت پنجرۀ اتوبوس

            برایم دست تکان بدهی ،

                        تا این شعر را برایت بنویسم  .

 

 

لیلا کردبچه

 





برچسب‌ها : جاده | پنجره | دلتنگی |
جمعه 6 اردیبهشت 1392
17:17

و یک روز فهمیدیم "عزیزم"

نام کوچک هیچ‌کداممان نیست

            و شام خوردن زیر نور شمع

                        چشم‌هایمان را کم‌سو می‌کند

 

سقف

بهانۀ مشترکی بود

که باید از هم می‌گرفتیم

و تاریکی موّاج خانه را ، به عدالت

                        به دو نیم می‌کردیم ؛


نیمی
با ماهیان قرمز مصنوعی

            نیمی با سنگریزه‌ها و صدف‌ها

                        و موج‌های کوچک مصنوعی

 

ما دو حباب کنار هم بودیم

که می‌ترسیدیم هنگام یکی شدن

            نفهمیم کداممان نابود شده‌ست .

 

 

لیلا کردبچه






 
 


در این وبلاگ
در كل اینترنت


بازدید امروز : عزیز
بازدید دیروز : عزیز

بازدید این ماه : عزیز
بازدید ماه قبل : عزیز

بازدید کل :
تعداد مطالب :

بیشترین بازدید : 3390 عزیز
در تاریخ : 19 مرداد 1393

آخرین بروز رسانی :

آخرین بازدید :






[متن موسیقی در حال اجرا]