امروز صبرم تمام شد !

امروز صبرم تمام شد !

توانستم دو گل را

از بوته های شمعدانی جدا کنم !

 

دو گل را

از بوته های شمعدانی جدا کردم ،

 

در لابلای صفحات کتاب گذاشتم

            تا برای پیری ام اندوخته باشد !

 

این صفحات کتاب

با عقاید کهنه و پوسیده

            در پیری به من کمکی نخواهد کرد !

 

در پیری ، فقط 

امیدم به این دو گل شمعدانی است ... 

 

 

احمدرضا احمدی

 

تاریخ ارسال : شنبه 4 اردیبهشت 1395 17:18
تو که رفتی

تـــو ...

که رفتی ، پرنده ها

            با هیاهو به کنار من آمدند  !

 

اما

نیمی از

     قلب من 

             مـــرده  بود  ...

 

 

احمدرضا احمدی

تاریخ ارسال : سه شنبه 23 دی 1393 18:06
بعدازظهر های جمعه

انبوهی از این

بعدازظهر های جمعه را

            به یاد دارم كه در غروب آنها

                        در خیابان از تنهایی گریستیم

 

ما نه آواره بودیم ، نه غریب

اما ...

این بعدازظهر های جمعه

                   پایان و تمامی نداشت

می گفتند از كودكی به ما

                        كه زمان باز نمی گردد

اما نمی دانم چرا

این بعد از ظهر های جمعه باز می گشتند ...

 

 

احمدرضا احمدی

 

تاریخ ارسال : جمعه 4 مهر 1393 17:10
جمعه ها

سالی که

بر من و تو گذشت ،

            فقط 365 روز نبود !

 

جمعه ها را باید دو روز حساب کرد ...

 

 

احمدرضا احمدی

 

تاریخ ارسال : جمعه 28 شهریور 1393 11:08
زیباترین قول تو

زیباترین قول تو این است

                        که هرگز باز نخواهی آمد

                       

زاده ی قول تو هستم

                        در غبار  ...

 

پس می دانم

            که رنج در خانه است

                        در انتها ی پله ها خانه دارد

 

تنها انزوای من است

            که در باران مرا شکر می کند

                                    که تا صبح فردا زنده هستم

 

چرا

تمام هفته را

 با پاروی شکسته

            در خانه ماندم

                        خانه کوچک بود

 

در خلوتی خانه

            از میان همه ی

                         عادت ها و سوگند ها

                                            فقط تو را صدا کردم

 

زیباترین قول تو این است

                        که هرگز باز نخواهی آمد

 

 

احمد رضا احمدی


تاریخ ارسال : دوشنبه 21 بهمن 1392 13:21
به یاد تو هستم

به یاد تو هستم

کاش

خداحافظی نمی‌کردی و می‌رفتی
من عمری خداحافظی تو را به یاد داشتم

پاییز پشت پنجره

  
استوار ایستاده است
                     
مرا نظاره می‌کند


که چرا من

هنوز جهان را ترک نکرده‌ام
            من که قلب فرسوده دارم

من که باید با قلب فرسوده
            کم کم تو را فراموش کنم


احمدرضا احمدی


تاریخ ارسال : شنبه 23 شهریور 1392 13:02
تا سپیده

 ...این جمله های طولانی

            سرانجام به خیابانی طولانی 

                                    منتهی می شود

 

که تو در انتهای آن خیابان ایستاده ای

 

که در قلمرو آواز تو

            حزن روییده است

 

اکنون به خاطر آن حزن

            تا سپیده در خیابان

                        منتظر می مانیم

                              

احمدرضا احمدی


تاریخ ارسال : دوشنبه 21 اسفند 1391 21:24
کل صفحات :3
1
2
3