بــی شــــکـــــ . . .
جهان را به عـشـق کسی آفریده اند
چون من که آفریده ام از عشق
جهـــانی بـــرای تـــــو . . .

حسین پناهی


علی
 
 
یکشنبه 12 بهمن 1393
19:19

حالا که رفته ای

 بیا برویم بعد مرگت قدمی بزنیم

 

ماه را بیاوریم

        و پاهامان را تا

                  ماهیان رودخانه دراز کنیم

 

بعد موهایت را از روی لب هایت بزنم کنار

بعد موهایت را از روی لب هایت بزنم کنار

بعد موهایت را از روی لب هایت ...

 

لعنتی !

دستم از خواب بیرون مانده است  !

 

 


گروس عبدالملکیان





چهارشنبه 11 تیر 1393
20:22

دستان من نمی‌توانند

نه نمی‌توانند
         
هرگز این سیب را
                     
عادلانه قسمت کنند

تو
به سهم خود فکر می‌کنی
                       
من به سهم تو

 

گروس عبدالملکیان

 





جمعه 4 بهمن 1392
20:46

شلیک هر گلوله

            خشمی است

                        که از تفنگ کم می‌شود


سینه‌ام را آماده کرده‌ام

                        تا تو مهربان‌تر شوی


گروس عبدالملکیان

                                                           

 






سه شنبه 26 آذر 1392
00:05

پیله‌های بسیاری دیده‌ام
آویزان از درختی در جنگل‌های دور
                       
افتاده بر لبه‌ی پنجره
                                   
رها در جوب‌های خیابان

هرچه فکر می‌کنم اما
یک پروانه بیشتر ، در خاطرم نیست

مگر چندبار به دنیا آمده‌ایم

                        که این همه می‌میریم ؟

چند اسکناس مچاله
چند نخ شکسته‌ی سیگار
آه ، بلیط یک‌طرفه ؛
چیزی
غمگین‌تر از تو
در جیب‌های دنیا پیدا نکرده‌ام

_ ببخشید ؛ این بلیط ...؟

            _ پس گرفته نمی‌شود .

پس بادها رفته‌اند ؟
!

پس این درخت ،
به زردِ ابد محکوم شد ؟
!

و قاصدک‌ها

آنقدر در کنج دیوار ماندند
            که خبرهایشان از خاطر رفت ؟!


_ بیهوده مشت به شیشه‌های این قطار می‌کوبی !

بیهوده صدایت را

            به آن‌سوی پنجره پرتاب می‌کنی

ما

بازیگران یک فیلم صامتیم



گروس عبدالملکیان






دوشنبه 31 تیر 1392
14:19

یک جفت کفش ، چند جفت جوراب

                        با رنگ های نارنجی و بنفش

                                            یک جفت گوشواره ی آبی

                                                                        یک جفت ...

کشتی نوح است

            این چمدان که تو می بندی  !


بعد ...

صدایِ در از پیراهنم گذشت

            از سینه ام گذشت ، از دیوار اتاقم گذشت

                                                از محله های قدیمی گذشت

                                                                        و کودکی ام را غمگین کرد.

 

کودک بلند شد

و قایق کاغذی اش را بر آب انداخت

 

او جفت را نمی فهمید

                        تنها سوار شد

 

آب ها به آینده می رفتند .


همین جا دست بردم به شعر

                        و زمان را مثل نخی نازک

                                                بیرون کشیدم از آن

 

دانه های تسبیح ریختند  :

            من ... تو ... کودکی  ...

                        قایق کاغذی ... نوح ... آینده ...


تو را

با کودکی ام

بر قایق کاغذی سوار کردم و

                        به دوردست فرستادم

 

بعد با نوح

در انتظار طوفان قدم زدیم

 

 

گروس عبدالملکیان

 






یکشنبه 15 اردیبهشت 1392
08:28

دو سال است که

می دانم بی قراری چیست

درد چیست ، مهربانی چیست

 

دو سال است که

 می دانم آواز چیست ، راز چیست ....

 

چشمهای تو شناسنامه مرا عوض کردند

                        امروز من دو ساله می شوم ...

 

گروس عبدالملکیان

 






پنجشنبه 17 اسفند 1391
10:07

به شانه ام زده ای

            که تنهایی ام را تکانده باشی  !


به چه دلخوش کرده ای ؟
!

            تکاندن برف از شانه های آدم برفی ؟!




گروس عبدالملکیان






ارسالی توسط | برگرفته از : حرف هایی برای نگفتن

 
 


در این وبلاگ
در كل اینترنت


بازدید امروز : عزیز
بازدید دیروز : عزیز

بازدید این ماه : عزیز
بازدید ماه قبل : عزیز

بازدید کل :
تعداد مطالب :

بیشترین بازدید : 3390 عزیز
در تاریخ : 19 مرداد 1393

آخرین بروز رسانی :

آخرین بازدید :






[متن موسیقی در حال اجرا]