جایی برای شعر ...
شعری برای تـــو ...
 
آخرین مطالب
 
پیوندهای روزانه
عشق ، آغوش ، بوسه

خواستند
         
از عشق
                
آغوش و بوسه را
                                   
حذف کنند

عشق

    
از آغوش و بوسه
                      
حذف شد ...


 افشین یداللهی



طعنه

خسته تر از صدای من گریه ی بی صدای تو
حیف که مانده پیش من خاطره ات بجای تو

رفتی و آشنای تو بی تو غریب ماند و بس
قلب شکسته اش ولی پاک و نجیب ماند وبس

طعنه به ماجرا بزن اسم مرا صدا بزن
قلب مرا ستاره کن دل به ستاره ها بزن

تکیه به شانه ام بده دل به ترانه ام بده
راوی آوارگی ام راه به خانه ام بده

یکسره فتح می شوم با تو اگر خطر کنم
سایه ی عشق می شوم با تو اگر سفر کنم

شب شکن صد آینه با شب من چه می کنی
این همه نور دالری و صحبت سایه می کنی

وقت غروب آرزو بهت مرا نظاره کن
با تو طلوع می کنم ولوله ای دوباره کن

با تو چه فرق می کند زنده و مرده بودنم
کاش خجل نباشم از زخم نخورده بودنم

 

افشین یداللهی



بنبست

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود                     

گاهی تمام حادثه از دست می رود

 

گاهی همان کسی که دم از عقل میزند                    

در راه هوشیاری خود مست می رود

 

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست     

وقتی که قلب خون شده بشکست میرود

 

اول اگرچه با سخن از عشق آمده                          

آخر خلاف آنچه که گفته است می رود

 

گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند                       

وقتی غبار معرکه بنشست می رود

 

اینجا یکی برای خودش حکم می دهد                      

آن دیگری همیشه به پیوست می رود

 

وای از غرور تازه به دوران رسیده ای                           

وقتی میان طایفه ای پست می رود

 

هرجند مضحک است و پر از خنده های تلخ                 

بر ما هرآنچه لایقمان هست می رود

 

این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست               

تیریست بی نشانه که از شصت می رود

 

بیراهه ها به مقصد خود ساده می رسند                    

اما مسیر جاده به بن بست می رود

 

 

 

 

 افشین یداللهی

 



برچسب‌ها : #علیرضا عصار
وقتی که نباشی

کوچه وقتی که نباشی رگ خشکیده ی شهره
ماه تو گوش خونه گفته دیگه با پنجره قهره

سقف دلبستگی بی تو واسه من سایه نداره
دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره


تو پی کدوم ستاره پشت ابرا خونه کردی

رفتی و چیزی نگفتی گریه رو بهونه کردی


من سوال ساده تو ، تو جواب مشکل من

ردپای رفتن تو روی صحرای دل من


وقتی آسمون شبهام زیر سایه چشاته

وقتی حتی این ترانه رنگ غربت صداته


نمی ذارم این دو راهی سر راه ما بشینه

نمی ذارم این جدایی رنگ فردا رو ببینه


شبو با فانوس اشکت می برم به روشنایی

با تو میرسم دوباره به طلوع آشنایی


می دونم هر جا که باشی دل تو اهل همین جاست

واسه من تو اینجا اول و آخر دنیاست

 

 

افشین یداللهی



من عاشق چشمت شدم

وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید
                        وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید


وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها می کشید
                        وقتی عطش طعم تو را با اشک هایم می چشید

 

من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلی
                        چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی


یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان لحظه بود
                        آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود


وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد
                        آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد


من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی
                        چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی


من عاشق چشمت شدم شاید کمی هم بیشتر

                        چیز فرا سوی یقین شاید کمی هم کیش تر


آغاز و ختم ماجرا لمس تماشای تو بود

                        دیگر فقط تصویر من در مردمک های تو بود

 

                                                            من عاشق چشمت شدم...

 

افشین یداللهی

 



برچسب‌ها : #علیرضا قربانی

تعداد کل صفحات: 4


 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic