جایی برای شعر ...
شعری برای تـــو ...
 
آخرین مطالب
 
پیوندهای روزانه
+ عصر یک جمعه دلگیر

عصر یک جمعه ی دلگیر ، دلم گفت بگویم بنویسم

              که چرا عشق به انسان نرسیده است ؟

                              چرا آب به گلدان نرسیده است ؟

                                       چرا لحظه ی باران نرسیده است ؟

                                       و هر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است ،

                                                  به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است .


بگو حافظ دل خسته ز شیراز بیاید بنویسد :

                            که هنوزم که هنوز است

                                   چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است ؟

                                   چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیده است ؟


دل عشق ترک خورد :

       گل زخم نمک خورد ، زمین مرد ، زمان بر سر دوشش

       غم و اندوه ، به انبوه فقط برد زمین مرد ، زمین مرد .


خداوند گواه است ؛

       دلم چشم به راه است و در حسرت یک پلک نگاه است .

       ولی حیف نصیبم فقط آه است

                 و همین آه خدایا برسد کاش به جایی ،

                 برسد کاش صدایم به صدایی ....

عصر این جمعه ی دلگیر .

      وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس .

                                    تو کجایی گل نرگس ؟


به خدا آهِ نفس های غریب تو که آغشته به حزنی است ز جنس غم و ماتم .

                                                                 زده آتش به دل آدم و عالم .


مگر این روز و شبِ رنگ شفق یافته در سوگ کدامین غم عظمی

                    به تنت رخت عزا کرده ای   ای عشق مجسم

                        که به جای نم شبنم بچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت ،

                             نکند باز شده ماه محرم

                            نکند باز شده ماه محرم که چنین میزند آتش به دل فاطمه آهت .

                                                                          به فدای نخ آن شال سیاهت .

به فدای رخت ای ماه !

بیا . صاحب این بیرق و این پرچم و این مجلس و این روضه و این بزم تویی آجرک الله ...

                                                                       عزیز دو جهان ، یوسف در چاه .


دلم سوخته از آه نفس های غریبت .

 دل من بال کبوتر شده . خاکستر پرپر شده .

     همراه نسیم سحری روی پر فطرس معراج نفس گشته هوایی .

        و سپس رفته به اقلیم رهایی : به همان صحن و سرایی که شما زائر آنی

          و خلاصه شود آیا که مرا نیز به همراه خودت ، زیر رکابت ببری تا بشوم کرب و بلایی .


به خدا در هوس دیدن شش گوشه دلم تاب ندارد . نگهم خواب ندارد .

قلمم گوشه ی دفتر ، غزل ناب ندارد . شب من روزن مهتاب ندارد .

همه گویند به انگشت اشاره :

مگر این عاشق دلسوخته ارباب ندارد .....؟؟

تو کجایی ..؟

تو کجایی شده ام باز هوایی . شده ام باز هوایی ....

گریه کن گریه و خون گریه کن

آری که هر آن مرثیه را خلق شنیده است شما دیده ای آن را

و  اگر طاقتتان هست کنون من نفسی روضه زمقتل بنویسم .

و خودت نیز مدد کن که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود

چون تپش موج مصیبات بلند است . 

به گستردگی ساحل نیل است .... و این بحر طویل است .


و ببخشید اگر این مخمل خون بر تن تب دار حروف است .

                   که این روضه ی مکشوف لهوف است .....

                   عطش بر لب عطشان لغات است

                  و صدای تپش سطر به سطرش همگی موج مزن آب فرات است .

                  و ارباب همه سینه زنان کشتی آرام نجات است :

                  ولی حیف که ارباب (( قتیل العبرات )) است .

                  ولی حیف که ارباب ((اسیر الکربات )) است .


ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین ابن علی تشنه ی یار است و زنی محو تماشاست ز بالای بلندی ..

الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال و سپس آه که (( الشمرُ ......))

خدایا چه بگویم . که (( شکستند سبو را و بریدند )) ....

دلت تاب ندارد به خدا با خبرم  .

  می گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی .

                              تو خودت کرب و بلایی .

      قسمت می دهم آقا به همین روضه که در مجلس ما نیز بیایی ..


تو کجایی .... تو کجایی .... تو کجایی .؟؟؟ 


سید حمید رضا برقعی


  
  دانلود دکلمه





معراج چشم های شما آتشم زدند


این اشک ها به پای شما آتشم زدند

شکرخدا برای شما آتشم زدند


من جبرییل سوخته بالم ،نگاه کن 
!

معراج چشم های شما آتشم زدند


سر تا به پا خلیل گلستان نشین شدم

هر جا که در عزای شما آتشم زدند


از آن طرف مدینه و هیزم،ازاین طرف

با داغ کربلای شما  آتشم زدند


بردند روی نیزه دلم را و بعد از آن

یک عمر در هوای شما  آتشم زدند


گفتم کجاست خانه خورشید شعله ور

گفتند بوریای شما، آتشم زدند

 

 

سید حمیدرضا برقعی




باز محرم آمد ...

  




در برابر لیلی جنون کم است

همواره در برابر لیلی جنون کم است
شیرین اگر تویی به خدا بیستون کم است

تنها دلیل کثرت شاعر تویی ، ولی
هر قدر شعر گفته شده تا کنون، کم است!

من آمدم که یک شبه شاعر شوم تو را
اما برای وصف تو عمر قرون کم است

من آه می کشم که چه می خواهی از دلم
باور مکن کشیدن آه از درون کم است

کاری کن ای عزیز، زلیخا شود دلم
یوسف اگر تویی، جگر غرق خون کم است

 

سید حمیدرضا برقعی

 



خواب شیرین دیده ام

روی پیشانی بختم خط به خط چین دیده ام

بس که خود را در دل آیینـــــه غمگین دیده ام

 

مـو سپیدم مـو سپیدم مـــوسپیدم مــو سپید

گرگ باران دیده هستم، برف سنگین دیده ام

 

آه یک چشمم زلیخا آن یکی یعقوب شد

حال یوسف را ببینـــم با کدامین دیده ام؟

 

آشنا هستی به چشمم صبر کن، قدری بخند

یادم آمـد، مـن تـــــورا روز نخستین دیـــــده ام

 

بیستون دیشب به چشمم جاده ای هموار بود

ابن سیرین را خبــــر کن، خواب شیرین دیده ام

 

 

سید حمیدرضا برقعی



در انزوای خودم با تو عالمی دارم

در آسمان غزل عاشقانه بال زدم
به شوق دیدنتان پرسه در خیال زدم

 

در انزوای خودم با تو عالمی دارم
به لطف قول وغزل قید قیل و قال زدم

 

کتاب حافظم از دست من کلافه شدست
چقدر آمدنت را چقدر فال زدم

 

غرور کاذب مهتاب ناگزیر شکست
همان شبی که برایش تورا مثال زدم

 

غزال من غزلم، محو خط و خال تو شد
چه شاعرانه بدون خطا به خال زدم

 

به قدر یک مژه بر هم زدن تورا دیدم
تمام حرف دلم را در این مجال زدم...

 

 

 

سید حمید رضا برقعی



رویای ناتمام

ای راهب کلیسا دیگر مزن به ناقوس
خاموش کن صدارا، نقاره می زند طوس

آیا مسیح ایران کم داده مرده را جان
جانی دوباره بردار با ما بیا به پابوس

آنجا که خادمینش از روی زائرینش
گرد سفر بگیرند با بال ناز طاووس

خورشید آسمان ها در پیش گنبد او
رنگی ندارد آری چیزی شبیه فانوس

رویای ناتمامم ساعات در حرم بود
باقی عمر اما افسوس بود و کابوس

وقتی رسیدی آنجا در آن حریم زیبا
زانو بزن به پای بیدار خفته در طوس...

 

 

سید حمید رضا برقعی

 

السلام علیک یا امام الرئوف






تعداد کل صفحات: 2


 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic