میلاد

برای روز میلاد تن من

نمی خوام پیرهن شادی بپوشی

به رسم عادت دیرینه حتی

برایم جام سرمستی بنوشی


برای روز میلادم اگر تو

به فکر هدیه ای ارزنده هستی

منو با خود ببر تا اوج خواستن

بگو با من که با من زنده هستی


که من بی تو نه آغازم نه پایان

تویی آغاز روز بودن من

نذار پایان این احساس شیرین

بشه بی تو غم فرسودن من


نمی خوام از گلهای سرخ و آبی

برایم تاج خوشبختی بیاری

به ارزشهای ایثار محبت

به پایم اشک خوشحالی بباری


بذار از داغی دستهای تنها

بگیره هرم گرما بستر من

بذار با تو بسوزه جسم خستم

ببینی آتش و خاکستر من


تو ای تنها نیاز زنده موندن

بکش دست نوازش بر سر من

به تن کن پیرهنی رنگ محبت

اگه خواستی بیایی دیدن من

 

که من بی تو نه آغازم نه پایان

تویی آغاز روز بودن من

نذار پایان این احساس شیرین

بشه بی تو غم فرسودن من

 

همایون هوشیارنژاد

تاریخ ارسال : دوشنبه 8 دی 1393 00:00
قسم

قسم نخور به جونم که بی قسم میدونم
                        نور ستاره ی تو رفته از آسمونم

چشام اشکی نداره به پای تو بباره
                        یه قلب پاره پاره قسم خوردن نداره

نگینی بودی بر انگشتر من
            امیدی در دل عاشق تر من
                        تو که آتش زدی بر هستی من
                                    به باد دادی چرا خاکستر من

تو که با قلب عاشق می پریدی
            شکستی پس چرا بال و پر من ؟
                        چرا میخوای قسم های دروغین
                                                بشه یکباره دیگه باور من

قسم نخور به جونم
که بی قسم میدونم
                        نور ستاره ی تو رفته از آسمونم

چشام اشکی نداره به پای تو بباره
                        یه قلب پاره پاره قسم خوردن نداره

توو دنیائی که آوار مصیبت
            با دستای تو ریخته بر سر من
                        چرا میخوای بدونم با یه حسه
                                                حقیقی هستی یار و یاور من

 

تو که بیگانه هستی با سپیدی
                        تو که دلبستگیهامو ندیدی
                                                در این بازار داغ نا امیدی
                                                            تو رو باور کنم با چه امیدی

قسم نخور به جونم
که بی قسم میدونم
                        نور ستاره ی تو رفته از آسمونم

چشام اشکی نداره به پای تو بباره
                        یه قلب پاره پاره قسم خوردن نداره


نگینی بودی بر انگشتر من
            امیدی در دل عاشق تر من
                        تو که آتش زدی بر هستی من
                                    به باد دادی چرا خاکستر من

تو که با قلب عاشق می پریدی
            شکستی پس چرا بال و پر من ؟
                        چرا میخوای قسم های دروغین
                                                بشه یکباره دیگه باور من

 

همایون هوشیارنژاد

 


تاریخ ارسال : سه شنبه 24 دی 1392 19:32