تـــو همیشه مرا غافلگیر می‌کنی !

 بهدنبال ردی از تو

 بیرون می‌زنم ، از خودم ، از خانه ...

 

گرد شهر پرسه می‌زنم !

 

از صدای سوت ایست

 و تابلوهای خطر برمی‌گردم ...

             دست‌ خالی به خانه ، به خودم ...

 

در خودم قدم می زنم ،

            از تو سر در می‌آورم ...

 

تـــو همیشه مرا غافلگیر می‌کنی !

 

 

مریم ملک دار

 

تاریخ ارسال : سه شنبه 26 خرداد 1394 19:43
اتفاق کوچک

وقتی می‌خندی

عشق

   کوچک‌ترین

             اتفاقی‌ست

                        که می‌افتد



مریم ملک‌دار


تاریخ ارسال : شنبه 22 فروردین 1394 19:37
یکی باید آدم را بلد باشد

یکی باید باشد

یکی که آدم را صدا کند

            به نام کوچک اش صدا کند


یک جوری که حال آدم را خوب کند

  یک جوری که هیچ کس دیگر بلد نباشد

                                یکی باید آدم را بلد باشد


مریم ملک دار


یکی باید باشد

تاریخ ارسال : سه شنبه 2 دی 1393 12:19
دوستت دارم

دوستت دارم

و همین غمگین ترم می‌کند

 

وقتی که نمی‌توانم

            چهار فصل جهان را

                        بر شانه‌های تو آواز بخوانم

 

وقتی که بادی

برگ هایت را از من می‌گیرد ...

 

درخت بالابلند من !

باور کن این همه خواستن غمگین است

برای پرنده‌ای که از کوچی به کوچ دیگر پرواز می‌کند ...

 

 

مریم ملک دار

 

تاریخ ارسال : سه شنبه 8 مهر 1393 15:55
چشم های تو

چه کاری از من برمی آید ؟

وقتی عشق

تمام خودش را می ریزد

             توی چشم های تو

                        و نگاه ام می‌کند . ..

 

 

مریم ملک دار

تاریخ ارسال : جمعه 17 مرداد 1393 13:13
دنیا کوچک نیست


دنیا آنقدرها هم کوچک نیست

            که بتوانی صداها را به خاطر بسپاری

 

و یادت بماند

که در کدام خیابان ،

             روی کدام درخت

                        پرنده‌ای غمگین می‌خواند ...

 
نه ؛

 دنیا کوچک نیست

            و گرنه من هر روز

                        نشانی خانه‌ات را گم نمی‌کردم

 

و لابه لای سطرهای غمگین زندگی

                        به دنبال دست‌های تو نمی‌گشتم ...

 



مریم ملک دار

 

 


پرنده غمگین

تاریخ ارسال : پنجشنبه 26 تیر 1393 22:06