می دانم نمی دانی ...

 میدانم نمیدانی

 چقدر دوستت دارم

 

و چقدر این دوست داشتن

 همه چیزم را در دست گرفته است

 

 میدانم نمیدانی

 چقدر بی آنکه بدانی ،

 می توانم دوستت داشته باشم ،

 

بی آنکه نگاهت کنم ،

بی آنکه صدایت کنم ،

بی آنکه حتی زنده باشم

 

 میدانم نمیدانی

تابحال چقدر دوست داشتنت

 مرا به کشتن داده است

 

 

حافظ موسوی

تاریخ ارسال : یکشنبه 3 مرداد 1395 21:53
خلوت روحم

نامت را

در هیچ یک از

شعرهایم نمی نویسم

 

از تـــو

با هیچ کس

حتی در لفافه

            حرف نمی زنم

 

در جمع ،

با تـــو چون غریبه

             سخن می گویم

 

از رسوایی می ترسم

            پنهانی به دیدارم بیا

 

همچنان پذیرای تـــو خواهم بود

در حیات خلوت روحم ،

که مخصوص

             ملاقاتهای خصوصی ست

 

 

حافظ موسوی

 

تاریخ ارسال : پنجشنبه 21 خرداد 1394 19:19
فراموشم مکن ...

آرزوهایت بلند بود

            دست‌های من کوتاه

تو

نردبان خواسته بودی

                   من صندلی بودم

با این همه

            فراموشم مکن  ...


وقتی بر صندلی

        فرسوده‌ات نشسته‌ای

                        و به ماه فکر می‌کنی

 

 

حافظ موسوی

 

تاریخ ارسال : یکشنبه 23 آذر 1393 00:00
کنار پنجره منتظرم باش !

 

از ستاره ها

             دورتر نمی روم

                        تو همین جا منتظر باش

 

به گنجشک ها گفته ام

هوای دلتنگی ات را داشته باشند

                                    تا من برگردم ...

 

جایی میان

    همین ستاره ها

                چمشه ای ست

                        پوشیده از علف های نقره ای

 

مگر تو نمی خواستی

                        زیر نور ماه بنشینی

 

و درخت ها و گربه ها و

 شیروانی های نقره ای را تماشا کنی ؟

 

ماه از آب همین چشمه نوشیده است

                                    که این همه مهتابی ست

 

            کنار پنجره منتظرم باش !

 

 

حافظ موسوی

 

تاریخ ارسال : دوشنبه 17 شهریور 1393 11:25
تعادل دنیا

قطاری که تو را برد ،

     چه چیزی را با خود برمی‌گرداند ؟!

 

تعادل دنیا ؛

    گاهی فقط به مویی بند است !

 

لوکوموتیوران تو ،

              کاش این را می‌دانست ...

 

 

حافظ موسوی

 

قطاری که تو را برد

تاریخ ارسال : شنبه 18 مرداد 1393 20:47
حیف است سیب را نچیده بمیریم ...

سیبی که

 در نگاه تو می چرخد

                        آدم را وسوسه می کند

 

بیا از این جهنم فرار کنیم !

اندازۀ همین یکی دو سطر فرصت داریم

                        از تیررس نگاه این فرشته ها که دور شویم

 

بهشت که نه ...

نیمکتی را نشان تو خواهم داد

 که مثل یک گناه تازه وسوسه انگیز است.

 

                         حیف است سیب را نچیده بمیریم  ...

 

 

حافظ موسوی



سیب ممنوعه ، گناه اول

تاریخ ارسال : چهارشنبه 25 تیر 1393 02:33