تبلیغات
شعری برای تـــو
دیگر نمی خواهم ترا

دیگر اگر عریان شوی ، چون شاخه ای لرزان شوی
                        در اشکها غلطان شوی ، دیگر نمی خواهم ترا


گر باز همیارم شوی ، شمع شب تارم شوی
                        شادان ز دیدارم شوی ، دیگر نمی خواهم ترا


گر محرم رازم شوی ، بشکسته چون سازم شوی
                        تنها گل نازم شوی ، دیگر نمی خواهم ترا


گربازگردی از خطا ، دنبالم آیی هر کجا
                        ای سنگدل ، ای بیوفا ، دیگر نمی خواهم ترا

 

ابراهیم صهبا

 

تاریخ ارسال : شنبه 2 دی 1391 15:10
یارت شوم ، هرچند آزارم کنی

یارت شوم ، یارت شوم ، هرچند آزارم کنی

نازت کشم ، نازت کشم ، گر در جهان خوارم کنی

 

بر من پسندی گر ستم ، دل را نسازم غرق غم

باشد شفابخش دلم ، کز عشق بیمارم کنی

 

گر رانی ام از کوی خود ، وز باز خوانی سوی خود

با قهر و قهرت خوشدلم ، هر عشوه در کارم کنی

 

من طایر پر بسته ام در کنج غم بنشسته ام

من کی قفس بشکسته ام تا خود گرفتارم کنی

 

من عاشقی دلداده ام ، بهر بلا آماده ام

یار من دلداده شو تا با بلا یارم کنی

 

ما را چو کردی امتحان ، ناچار گردی مهربان

رحم ، آخر ای آرام جان بر این دل زارم کنی

 

گر حال دشنامم دهی ، روز دگر جانم دهی

کامم دهی کامم دهی ، الطاف بسیارم کنی

 

شمع شب افروزم شوی ، غمخوار و دلسوزم شوی

هر روز و شب آفرین بر طبع سرشارم کنی.

 

 

ابراهیم صهبا

 

تاریخ ارسال : شنبه 2 دی 1391 11:19
شب‌ یلدا


شب یلدا شد و گیسوی توام یاد آمد
                        دل‌ شیدای منش‌ باز به فریاد آمد

چه كنم‌ عشق‌ تو باشد به‌ سرم‌ وای زعشق‌
                        كه‌ چنین‌ برسر من‌ گشت‌ و به میعاد آمد

شده‌ این‌ دل‌ چه‌ پُر آتش‌ ز فریبایی‌ تو
                        تو قشنگی‌ و فریبا كه‌ چنین‌ شاد آمد

تب‌ عشقت‌ نرود هیچ‌ زاین‌ تن‌ به‌ برون‌
                        كه‌ به‌ هر جای‌ كنم‌ روی‌ تو را یاد آمد

تو چنان‌ بلبل‌ مستان‌ به‌ غزلخوانی‌ و خوش
                        به‌ نوایت‌ بشوم‌ شاد و به‌ ارشاد آمد

تو زعطرت‌ چه‌ سری‌ ازهمه‌ گل‌های‌ بهار
                        نه‌ كه‌ من‌ هر كه‌ دراین‌ ره‌ پی‌ امداد آمد

به‌ تمنّای‌ رُخت‌ باد بهاران‌ برخاست
                        ‌به‌ هوای‌ گل‌ رویت‌ همه‌ جا باد آمد

تو بیا ناز مكن‌ غمزه‌ به‌ من‌ هم‌ مفروش
                        ‌كه‌ چنین‌ ناز و ادا كی ز پریزاد آمد

دل مردم‌ اگرم شاد شود، وه نیكوست‌
                        كه خوشی‌ نیز هر آن‌ از دل‌ آباد آمد

گر فقیران به چنین شب دلشان خوش بادا
                        چه نكو با د و جزآن یك شب بیداد آمد

به‌ هوای‌ دل‌ یاران‌ دل‌ «فاتح‌» شاد است
                        شب‌ یلدا و‌ خدا رای چه رخداد آمد

 

ولی الله فتحی

تاریخ ارسال : پنجشنبه 30 آذر 1391 23:22
مدام

صف بسته اند پیش تو دیوارها مدام

قد می کشند پشت سرت دارها مدام


جرم تو زندگی ست نفس می کشی زلال

سر می کشند دور و برت مارها مدام


تو میوه داری از همه سو سنگ می خوری

این است سرنوشت ثمردارها مدام


تو راست قامتی و تناور از این سبب

تحریک می شوند تبردارها مدام


آزاد می شوی دگر از بند ها ، اگر

راضی شوی به رسم دغل کارها مدام


آسوده می شوی تو از این فتنه های گنگ

عادت کنی اگر به لجن زارها مدام


اما  تو عاشقی ! تو عادت به منجلاب ؟
!

اما  تو شاعری ! تو تو این عارها مدام ؟!


نه !  نه ! تو سبز و روشن و پربرگ و بر بمان

در حسرت نگاه تبردارها ، مدام  ...



 
کاووس حسن لی

 

تاریخ ارسال : سه شنبه 21 آذر 1391 15:29
عوض بوسه فقط زخم زبان می‌خوردم

شانه را در هوس زلف کجت آزردم

بار کج بود که بر شانه به منزل بردم

 

اشک ، لب‌های پُر از زخم مرا تر می‌کرد

عوض بوسه فقط زخم زبان می‌خوردم

 

با دل تنگ به امید فرج می‌رفتم

باز با سر به دل سنگ تو برمی‌خوردم

 

مست می‌کردم و دنبال خودم می‌گشتم

آنقدر مست ، که گاهی به خودم می‌خوردم

 

دور باطل زدم و باختم و بازی را

در همان نقطه‌ی آغاز به پایان بردم

 

دم رفتن ، نفسی تنگ در آغوشم گیر

چادر گل‌گلی‌ات را کفنم کن ، مُردم

 

 

بهمن صباغ زاده

تاریخ ارسال : شنبه 11 آذر 1391 18:02
یادمان باشد ...

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم

وقت پر پر شدنش سوز و نوایی نکنیم


یادمان باشد سر سجاده عشق

جز برای دل محبوب دعایی نکنیم


یادمان باشد از این پس خطایی نكنیم

گرچه در خویش شكستیم صدایی نكنیم

 

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد

طلب عشق زهر بی سر و پایی نکنیم


یادمان باشد اگر این دلمان بی کس شد

طلب مهر ز هر چشم خماری نکنیم

 

؟؟؟

تاریخ ارسال : چهارشنبه 8 آذر 1391 13:13
مشک بر دوش به دریا آمد

مشک بر دوش به دریا آمد

همه گفتند که موسی آمد

نفس آخر ماهی ها بود

ناگهان بوی مسیحا آمد

از سر و روی فرات، آهسته

موج می ریخت که سقا آمد

او قسم خورده که سقا باشد

آن زمانی که به دنیا آمد

دست بر زیر سر آب نبرد

علقمه بود که بالا آمد

از کمین گذر نخلستان

با خبر بود که تنها آمد

کاش آن تیر نمی آمد، حیف

از بد حادثه امّا آمد

انکسار از همه جا می بارید

از حرم شاه حرم تا آمد

داشت آماده ی هجرت می شد

که در این فاصله زهرا آمد

از دل علقمه زیبا می رفت

مثل آن لحظه که زیبا آمد

 

 

علی اکبر لطیفیان

تاریخ ارسال : شنبه 4 آذر 1391 00:01
کل صفحات :6
...
2
3
4
5
6